به یاد ناصرخان حجازی

راستش نمی دانم از کجا و از چه چیز این مرد بنویسم. ناصر حجازی برای من و هم سن و سالانم یادآور خاطرات نوستالوژیک بود. خاطره آن فینال آسیایی و آن باران لعنتی که … لقب کاپلو را به او داده بودیم و برایمان باعث غرور بود استقلالی بودنمان. الان که این چند خط را می نویسم بغض عجیبی گلویم را گرفته و ول نمی کند نه به خاطر از دست دادن یک اسطوره ورزشی بلکه به خاطر درگذشت یک انسان آزاده. هیچ ربطی هم به آبی یا قرمز ندارد. هیچ ربطی به این ندارد که فوتبالی باشیم یا نه … در زمانه ای زندگی می کنیم که زدن حرف حق بهای سنگینی دارد، ناصرخان حجازی ثابت کرد که هیچوقت از پرداخت کردن هزینه سنگین ترسی ندارد … می شود ساعت ها از این مرد نوشت و ستایشش کرد ولی ناصر خان ثابت کرد که نیازی به تعریف و تمجید کسی ندارد و رفتار و کردارش بیانگر خیلی چیزها بود.

راستی ناصرخان دل استقلالی ها بدجور برایت تنگ می شود

خدایش بیامرزد

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: