میرزا کجایی ؟!

این نامه در راستای اجرای آزمایشی طرح هدف مندی یارانه ها به میرزا کوچک خان جنگلی نوشته شده، هر چند خودمم سروتهش را نفهمیدم، احتمالا شما هم نمی فهمید ولی می دانم که میرزا می فهمد، البته اگه باد صبا اینترنتی هم شده باشد نامه ام را به دستش برساند.

میرزا سلام

راستش دم دستی ترین شخصیتی که می توانستم برایش درد دل کنم تو هستی چون نا سلامتی آقایان خیلی سنگ تورا به سینه می زنند. راستش نمی دانم می دانی یارانه چیست یا نه ، هر چند مهم هم نیست بدانی یا نه . می خواستم خدمتت عرض کنم زمانی بود که تو و سایر گیلانی ها کاری کرده بودید که حداقلش این بود که آقایان با شنیدن نام گیلک شلوار خود را خراب می کردند ولی حالا چه ؟ نه تنها شلوار خود را خراب نمی کنند بلکه شبیه این تبلیغ ردبول هیکل کل گیلان را مورد عنایت قرار می دهند. راستی یادم نبود که آن دنیا از ردبول و ماهواره خبری نیست و با خواندن این متن سرگیجه میگیری ولی خدمتت اگر بخواهم به صورت کاملا واضح عرض کنم باید بگویم که آقایان یک پا را این طرف و پای دیگر را هم آن طرف گذاشته اند و مشغول ری… این سرزمین سابقا سبز هستند. راستش به قول یک مثل قدیمی خون دارم فوکودن جا نارام…

نمی دانم چه بر سر این خلق آمده که این گونه ذلیل شده ایم، راستش مقصر را من می شناسم تو هم فکر کنم خوب بشناسی .بله میرزا ، مقصر فرزندان تو و پدران و مادران ما هستند که سرشان را همچون کبک در برف کرده اند … امیدوارم حداقل این لطف آقایان سبب شود تا از این خواب احمقانه بیدار بشوند و حق خود را بگیرند…

از طلا گشتن پشیمان گشته ایم مرحمت فرموده ما را مس کنیـــــــــــــــــــد !

ارادتمند شما یکی ازنوادگانت که کله اش بوی قرمه سبزی می دهد.

—————————————————————————

پ.ن: این مطلب در راستای این درددل ها نوشته شده است.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: